In het antieke Griekenland werd de vergadering van de vrije mensen ‘agora’ genoemd die bijeengeroepen werd om de beslissingen van de heersers bekend te kunnen maken. Deze vergaderingen hebben plaatsgevonden op de markt in het centrum die later ook ‘agora’ genoemd werd. Deze plaats werd na enige tijd het centrum van het economische, politische en culturele leven. Naast zijn economische rol heeft deze marktplaats ook een belangrijke rol gespeeld als als moreel en religieus centrum in de stad; op Agora verzamelden zich de mensen tijdens grotere religieuze feesten en deze plaats was het uitgaanspunt van verschillende feestelijke optochten: op de Panathenaia feesten begonnen de mensen deze opmars vanuit de plaats voor de Leocorion kerk op Agora om daarna bij de Akropolis aan te komen.

Hier werden de religieuze feesten, de feestelijke ceremoniën, de rechtbankvergaderingen gehouden en er werden hier discussies gevoerd over verschillende onderwerpen. Alle stadbewoners hebben aan deze discussies kunnen deelnemen en hun eigen mening kunnen zeggen. Voor misdadigers en veroordeelden was het absoluut verboden heilige gebieden te betreden en daarom moesten ze ook de heilige plaatsen van Agora vermijden.

In de oudheid toen de cultuur overwegend zich verspreid heeft door mondelinge overleveringen, was Agora de plaats waar de liederendichters en poeten hun werken en de Homerische gedichten voordroegen en zoals vermeld door Xenophanes gaan deze over de macht van Sophia in de Griekse wereld; Agora was ook de plaats waar een van de grootste denkers aller tijden, Sokrates zijn gedachten vertelde en de wetenschappelijke kennis en beweringen van de geschoolden weerlegde met behulp van ironie en wijsheid. Dat is een van de redenen waarom Agora de oudste culturele wortel vertegenwoordigt vanaf het moment dat de hoogste vorm van het westerse denken hier geboren was en ontstonden is en waar de grootste denkers de hartstocht van de wetenschap leerden en onderwezen zoals gezegd door de Platoonse Protagoras: “Mijn hartstocht is leren, maar de aarde en de bomen kunnen mij niks bijbrengen, terwijl de mensen op de marktplaats wel.”

Agora is het hart van de polis, het midden van het stadsleven wat politiek betreft waar de stadsbewoners de nieuws ervaren, waar de mensen collectieve mening en oordeel vormen over andere mensen en zaken. Agora was hoogstwaarschinlijk ook de plaats waar de gevangenis te vinden was en waar onder anderen de executies plaatsgevonden hebben.  Hier was ook de residentie van de Elf die de belangrijkste instantie van de toenmalige politie was. Naast de openbare gebouwen van groot belang werden er ook de kerken met de grootste eer op Agora gebouwd, zoals Leocorion, de kerk van Apollo, de heilige plaats van Aiakos en de hal van de bevrijdende Zeus. Op meerdere plekken waren altaren terug te vinden. Een voorbeeld hiervoor is het altaar dat ter ere van Zeus gebouwd was en de sculpturen ter ere van de naamgevers van verschillende cultussen.

Het altaar van de twaalf goden gemaakt door Pisistratos bevond zich op de zuidelijke punt van het bovenvermelde gebied en symboliseerde het stadscentrum, terwijl op een andere punt van de plaats het altaar van genade te vinden was.

O mheen de plaats bevonden zich de openbare gebouwen zoals Tholus, de residentie van de allerhoogste rechtbank (Pritaner), de plaats waar zich de Raad van de Vijfhonderd verzamelde, Metro, de kerk van Cybele die als staatsarchief gebruikt was en de gebouwen waar de rechters woonden.

 Wat de planimetrische kenmerken betreft bestonden er twee agora-typen: de  archaïsche en de Jonische type.

Er werden gewelven gebouwd hierboven om de wetenschappelijke, politische en religieuze vergaderingen en bijeenkomsten te beschermen van de zonneschijn en regen en deze bouwwijze werd een van de bepalende elementen.